Recensies
Met het werkelijk waar prachtige Burst Apart heeft het New Yorkse The Antlers één van betere platen van 2011 uitgebracht. Logisch gevolg is dan ook dat de kaartjes voor het optreden in de Oude Zaal van de Melkweg als versgebakken broodjes over de toonbank vlogen.
Annelies Omvlee
Een klein meisje met prachtige, donkere ogen kijkt je aan. Het lijkt alsof haar ziel al duizenden jaren oud is, een gepijnigde uitdrukking in een lief en verder onbeschadigd uitziend meisje. Een betere voorkant hadden de heren van The Medics niet kunnen kiezen. Fantastische donkere teksten op fantastisch vrolijke muziek.
Zondag 3 Juli is alweer de laatste dag van Roskilde 2011. Een dag met een triest begin. Rond het middaguur wordt bekend dat er een vrouw van de toren waaraan de 500 meter lange kabelbaan vastzit is afgevallen. Ze zou in een dronken bui gedacht hebben naar beneden te kunnen springen. De vrouw heeft het ongeval niet overleefd. Volgens de laatste berichten zou zij zichzelf van het leven hebben willen beroven. De toren en kabelbaan worden voor de rest van de dag afgesloten.
Dag drie van Roskilde begint nat. Heel erg nat. Een wandeltochtje van de tent naar de toiletten en terug (ongeveer drie minuten) resulteert in een doorweekt pak en er mag dan ook meteen weer omgekleed worden. Even later op het festival blijkt de regen ook daar zijn slachtoffers te hebben geëist. Het gebied voor de Odeontent is veranderd in een grote modderpoel.
De tweede dag van Roskilde begint met een aardig zonnetje. Best aangenaam, na een eerste dag die toch vooral in poncho doorgebracht mocht worden. De dag kan dan ook niet beter beginnen dan met de vrolijke doch gevoelige indierock van Bright Eyes, zo lijkt Roskilde en masse te denken. Op dit voor festivalgangers toch redelijk vroege tijdstip - 14.00 uur - staan er al meer fans buiten dan binnen de tent te wachten op de Amerikanen.
Het is even wennen, als je voor de eerste keer door de poorten van het Deense Roskildefestival, zo'n 40 kilometer ten westen van de Deense hoofdstad Kopenhagen, stapt. Geen boze, dreigende beveiligers die je met veel achterdocht aankijken, geen ellenlange wachtrijen voor de campings en, zo op het eerste oog, vrij weinig structuur. Bijna alles kan, en bijna alles mag op dit festival.